kolbeh-eshgh

ارشیو وبلاک
Archived blog

کدهای اختصاصی
Code

کدهای اختصاصی
Site Statistics

» بازديد امروز : 1
» بازديد ديروز : 0
» افراد آنلاين : 1
» بازديد ماه : 1
» بازديد سال : 40
» بازديد کل : 40
» اعضا : 0
» مطالب : 5

موهای بلندتان را اینطوری آرایش کنید


تاریخ انتشار پست : 1396/8/20 بازدید : 0

موهای بلندتان را اینطوری آرایش کنید

مجموعه: آرایش موها



اگر شما لباس و آرایشی جذاب داشته باشید اما به موهایتان اهمیت ندهید، به چشم دیگران زیبا نمی آیید. بنابراین انتخاب درست مدل مو، یکی از مهمترین فاکتورهاست.

 

حتما شما هم به اولین چیزی که برای رفتن به میهمانی می اندیشید لباس است اما پس از آن نوبت به چیست؟ بله، موهایتان! بی شک مو تاثیر زیادی بر ظاهر افراد دارد. اگر شما لباس و آرایشی جذاب داشته باشید اما به موهایتان اهمیت ندهید، به چشم دیگران زیبا نمی آیید. بنابراین انتخاب درست مدل مو، یکی از مهمترین فاکتورهاست. 

 

اگر موهای شما بلند است، گزینه های زیادی مانند گیس، شنیون، دم اسبی و... پیش رو دارید. بنابراین کافی است که با توجه به لباس و آرایش صورت تان بهترین را انتخاب کنید و زیباتر از همیشه در جمع بدرخشید. در ادامه مطلب برخی از زیباترین مدل های مو را برای افرادی که موهایی بلند دارند، برایتان آورده ایم تا از آنها ایده بگیرید.

 

شنیون  

 جدیدترین مدل آرایش


جدیدترین مدل آرایش

شنیون‎

 

درست کردن شنیون کار ساده ای نیست اما زمانی که شما آن را یاد بگیرید، مطمئنا ازش دل نخواهید کند. اگر هم این کار برایتان سخت است، از آرایشگرتان بخواهید که موهایتان را در بالای سرتان جمع کند. لازم نیست شنیون تان را خیلی تمییز درآورید. اگر چند تار مویتان را از جاهای مختلف شنیون بیرون آورید، زیباتر هم جلوه می کند.

  

شنیوین شلوغ 

 مدل آرایش


مدل آرایش


شنیوین شلوغ‎

 

اگر آرایش شما زیاد است، باید مدل مویی ساده انتخاب کنید تا تعادل را به صورت تان باز گرداند. شنیون ساده مو، زمانی که در کنار آرایش چشم اسموکی و تیره قرار می گیرد، بسیار زیبا و جذاب می شود.

  

گیس شلوغ 

 جدیدترین مدل آرایش


جدیدترین مدل آرایش


گیس شلوغ‎

گیس به تنهایی هم زیباست اما اگر کمی خلاقیت به خرج دهید، زیباتر هم می شود. به عنوان مثال گیس تان را کمی شلوغ تر ببافید تا بیشتر به چشم آید، یا حتی می توانید موهای قسمت بالای سرتان را نیز کمی پیچ و تاب دهید تا چشمگیرتر شود. این مدل نه تنها زیبا و جذاب بلکه ساده و راحت نیز است.

 

 دم اسبی 

 مدل آرایش


مدل آرایش


دم اسبی‎

 

مدل دم اسبی مدل ساده و زیبایی است که به تمام خانم ها می آید.  اما برای این که این مدل را از سادگی درآورید، می توانید موهای بالای سرتان را کاملا صاف و یکدست اما قسمتی که جمع کردید را کمی حالت دهید تا چشمگیرتر شود.

  

گوجه ای

 جدیدترین مدل آرایش


جدیدترین مدل آرایشگوجه ای‎

 

مدل گوجه ای هم از مدل های ساده ای است که بیشتر مورد پسند خانم های تنبل یا آنهایی که وقت کافی برای رسیدگی به موهایشان ندارند، مناسب است. اما پیشنهاد ما به شما این است که اگر این مدل را برای میهمانی انتخاب کرده اید، کمی به آن تغییر دهید. به عنوان مثال بخشی از موهایتان را گیس کنید تا از سادگی درآید. این مدل برای روزهای گرم تابستان جان می دهد.

 

 فر سنجاقی

 مدل آرایش


مدل آرایش


فر سنجاقی‎

 

اگر موهایتان فر است، وقت آن است که زیبایی طبیعی آن را به دیگران هم نشان دهید. برای این مدل کافی است که موهایتان را به دو قسمت تقسیم کنید. قسمت پایین آن را در پشت سرتان جمع کرده و سنجاق بزنید و بخش بالایی را پس از کمی پوش دادن به آن بیافزایید. این مدل هم زیبا و طبیعی و هم راحت و ساده است.

  

آبشاری

 جدیدترین مدل آرایش


جدیدترین مدل آرایش


آبشاری‎

 

اگر دوست دارید که موهایتان را باز بگذارید، باز هم مدل های زیادی وجود دارند که یکی از زیباترین هایشان مدل آبشاری است. برای این مدل، کافی است قسمت بالای موهایتان را به صورت شل گیس کنید. آنوقت موهایتان به صورت دسته ای از هم جدا شده و مانند آبشار به روی موهای زیری تان می ریزد.

  

گوجه ای

 مدل آرایش


مدل آرایش


گوجه ای‎

 

اگر لباسی که به تن می کنید لباسی ماکسی است، این مدل مو مناسب شماست. برای این مدل کافی است که موهایتان را در پشت سر جمع کنید، اما اضافه کردن کمی پف در جلوی موهایتان واجب است تا کمی از سادگی موهایتان بکاهد.

  

نیمه گوجه ای

 جدیدترین مدل آرایش


جدیدترین مدل آرایش


نیمه گوجه ای‎

 

اگر حجم موهایتان زیاد است، مدل نیمه گوجه ای مدل مناسبی برایتان خواهد بود. برای این مدل موهایتان را به دو قسمت مساوی تقسیم کنید. نیمی از آن را در بالای سرتان جمع و نیم دیگر را باز بگذارید. این مدل مو را نه تنها به سادگی در خانه هم می توانید انجام دهید بلکه بسیار هم رمانتیک و شیک است.

  

بافت پیچیده

 مدل آرایش


مدل آرایش


بافت پیچیده‎

 

این مدل مو برای موقعیت های خاص پیشنهاد می شود. اگر این مدل را می پسندید باید به آرایشگاه بروید زیرا درست کردن آن به تنهایی کمی سخت و زمان بر است. این مدل مو حتی زیبایی لباس، آرایش و جوهرات شما را نیز دو چندان می کند.

  

دم اسبی پیچیده

 جدیدترین مدل آرایش


جدیدترین مدل آرایش


دم اسبی پیچیده‎

 

شما می توانید مدل ساده دم اسبی را با کمی خلاقیت تبدیل به مدلی خاص و منحصر بفرد کنید. برای این مدل کافی است که دو دسته از موهای دو سمت سرتان را به دور موهایی که بسته اید، بپیچید.

  

گوجه ای فر

 مدل آرایش


مدل آرایش


گوجه ای فر‎

 

اگر موهایتان فر است اما نمی خواهید که آنها را باز بگذارید، این مدل یکی از بهترین انتخاب ها برای شماست. کافی است که موهایتان را به حالت گوجه ای در پشت سرتان ببندید. برای جذابیت بیشتر، دسته ای از جلوی موهایتان بردارید و آن را روی صورت تان بریزید. برای این که فر موهایتان باز نشود، می توانید از ژل یا تافت مو استفاده کنید.

 

آشنایی با کوکوپیت


تاریخ انتشار پست : 1396/8/10 بازدید : 0



آشنایی با کوکوپیت

مجموعه: گیاهان،حیوانات و آکواریوم


نحوه استفاده از کوکوپیت,درباره کوکوپیت

 

 نحوه استفاده از کوکوپیت,درباره کوکوپیت


کوکوپیت باعث کاهش زمان جوانه زنی و رشد سریع ریشه می شود

 

کوکوپیت چیست؟

بهترین بستر رویش بذر، قلمه، انواع پیاز و نشاء، بستر کشت هیدرو پونیک

 

محاسن کوکوپیت : دارای تخلخل هوایی حتی در زمان اشباع شده از آب- ظرفیت نگهداری بسیار خوب آب (هر قالب فشرده ۵ کیلو گرمی دارای حجم ۶۰ لیتر می باشد)، کاهش زمان جوانه زنی و رشد سریع ریشه – فاقد علف هرز و هر گونه بیماری ناشی از خاک، ماندگاری بیشتر و … .

 

۱- تخلخل هوایی عالی :

الیاف نارگیل حتی زمانیکه از آب اشباع شده باشد تخلخل هوایی بسیار خوبی را دارا بوده و با کاربرد صحیح موجب افزایش رویش بذر، ریشه، گل و میوه در گیاهان می شود. این نتایج در بخش صیفی بخصوص گوجه فرنگی و نیزدر بخش تولید گل های شاخه بریده بخصوص گل رز و گل لیلیوم و در بخش کاشت بذر درخت و درختچه قابل توجه بوده است.

 

۲- ظرفیت نگهداری بسیار خوب آب :

ظرفیت نگهداری آب در هر قالب کوکوپیت فشرده ۷ تا ۱۰ لیتر آب بوده و رطوبت را بیشتر از پیت موس به خود جذب و گیاه به سرعت رشد می کند و کیفیت گیاه را بخصوص در شرایط آب و هوایی خشک تا زمان فروش حفظ می نماید.

 

۳– آبیاری بهینه :

کوکوپیت بر خلاف پیت موس رطوبت را حتی از یک هوای خشک جذب می کند این سهولت خیس شدن و خصوصیت زهکشی سریع الیاف نارگیل بدان معنی است که الیاف نارگیل نیازی به آبیاری مکرر و در فواصل کوتاه ندارد. این امر منجر به کاهش مصرف کود و هزینه کمتر آبیاری می گردد.

 

۴- کاهش زمان جوانه زنی (Germination) و رشد سریع ریشه :

کیفیت ذاتی الیاف نارگیل, در دسترس بودن آب و هوای بهینه برای ریشه دار نمودن سریع و تکثیر ایده آل گیاه می باشد. در بسیاری از موارد این امر منجر به سرعت بیشتر ریشه دارشدن قلمه ها در طول سال و نیز استفاده بهینه از فضای گلخانه و تجهیزات می گردد.

 

 کوکوپیت,کوکوپیت چیست

کوکوپیت,کوکوپیت چیست

نحوه استفاده از کوکوپیت

 

۵- فاقد علف هرز وهرگونه بیماریهای ناشی از خاک :

کوکوپیت به دلیل آنکه الیاف نارگیل (Coir ) بالاتر از سطح زمین رشد می کند، هیچ گونه بذور علف هرز و بیماریهای ناشی از خاک را به همراه ندارد.

 

۶- ماندگاری کوکوپیت :

کوکوپیت برخلاف تمامی رقبایش, دیرتر از بین میرود و به علت دارا بودن ماده چوبی (Lignin) به مقدار ۴۵% این اطمینان را به وجود می آورد که در محیط های کشت به خوبی به مدت زمان طولانی باقی بماند.

 

الیاف کوکوپیت در خاک به مدت ۵ – ۴ سال باقی مانده و از تراکم و فشردگی ذرات خاک جلوگیری کرده و محل مناسبی را برای رشد و توسعه ریشه فراهم می نماید.

 

۷- محدوده PH ایده آل :

کوکوپیت دارای PH ایده آل بین ۵/۶ تا ۶/۵ بوده و به خنثی نمودنPH خاک های قلیایی کمک می کند و موجب جذب مناسب مواد غذایی به ریشه خواهد شد.

 

۸- جایگزین مناسب :

بهترین جایگزین مناسب برای پیت موس، پشم سنگ، ورمیکو لیت، پرلیت، سنگ خلل و فرج دار (Pumice)، خاک رس منبسط شده می باشد.

 

نحوه استفاده از کوکوپیت :

هر قالب کوکوپیت را در ظرفی محتوی ۱۰-۸ لیتر آب (جهت غنی تر نمودن کوکوپیت میتوان همراه آب مواد غذایی نیز اضافه نمود.) قرار داده و پس از جدا شدن الیاف از هم به صورت خالص یا به همراه پرلیت مورد استفاده قرار می گیرد.

حجم حاصل از باز شدن الیاف هر قالب تا ۵۰ – ۶۰ لیتر خواهد شد.

بیوگرافی عطا عمرانی بازیگر جوان ایرانی


تاریخ انتشار پست : 1396/7/20 بازدید : 1



بیوگرافی عطا عمرانی بازیگر جوان ایرانی

مجموعه: دنیای بازیگران


بیوگرافی عطا عمرانی


 بیوگرافی عطا عمرانی


عطا عمرانی (زادهٔ سال ۱۳۶۵) بازیگر ایرانی تئاتر و تلویزیون است

 

عطا عمرانی (زادهٔ سال ۱۳۶۵) بازیگر ایرانی تئاتر و تلویزیون است. عطا عمرانی بازیگری را در کلاس‌های امین تارخ فراگرفت. در اردیبهشت ۱۳۹۰ سعید نعمت‌الله (نویسندهٔ سریال شیدایی) عطا عمرانی را به محمدمهدی عسگرپور (کارگردان شیدایی) معرفی کرد و او برای بازی در سریال شیدائی انتخاب شد.


نام و نام خانوادگی عطا عمرانی

زمینه فعالیت      بازیگر تئاتر و تلویزیون

تولد      ۱۳۶۵

ملیت     ایرانی

 


عطا عمرانی (زادهٔ سال ۱۳۶۵) بازیگر ایرانی تئاتر و تلویزیون است.


عطا عمرانی بازیگری را در کلاس‌های امین تارخ فراگرفت. در اردیبهشت ۱۳۹۰ سعید نعمت‌الله (نویسندهٔ سریال شیدایی) عطا عمرانی را به محمدمهدی عسگرپور (کارگردان شیدایی) معرفی کرد و او برای بازی در سریال شیدائی انتخاب شد. این نخستین تجربهٔ تصویری عمرانی شمرده می‌شد. عطا عمرانی برای تناسب ظاهری با نقش خود به سفارش نویسنده، هفت کیلو وزن کم کرد.


سریال «شیدایی»نام عطا عمرانی را به عنوان بازیگر مطرح کرد.

 

قسمتی از بیوگرافی عطا عمرانی از زبان خودش

سال 87 بود كه براي ورود به حرفه بازيگري، در كلاس‌هاي بازيگري «امين تارخ» ثبت‌نام كردم و ابتدا يك دوره معمولي اين كلاس‌ها را پشت‌سر گذاشتم و بعد از آن، در ‌دوره پيشرفته آن شركت كردم. امين تارخ مانند يك پدر هر آنچه از توانش برمي‌آمد را در اختيار من و 8-7 نفر از دوستانم كه آنجا بوديم قرار مي‌داد تا يك اتفاق خوب براي ما بيفتد. هنوز هم با وجود پايان يافتن دوره‌هاي‌مان، امين تارخ در نهايت مهرباني ما را در آموزشگاهش مي‌پذيرد و ما همچنان در حال ياد گرفتن از ايشان هستيم. ايشان بدون هيچ‌گونه چشمداشتي همچنان در حال هدايت و راهنمايي ما هستند.  

 بیوگرافی عطا عمرانی


بیوگرافی عطا عمرانی


عطا عمرانی بازیگری را در کلاس‌های امین تارخ فراگرفت

    

روي پولي كه از بازيگري درمي‌آورم حساب مي‌كنم

من هم مثل بقيه تا حدي روي پولي كه از بازيگري درمي‌آورم حساب مي‌كنم، بالاخره بازيگر زحمتي مي‌كشد كه بايد در قبالش دستمزدش را بگيرد. دروغ است اگر بگويم وارد اين حرفه شده‌ام و بدون هيچ چشمداشتي هر كاري خواهم كرد! در هر شغل ديگري هم كه باشد، طرف بابت زحمتي كه مي‌كشد، دستمزدش را دريافت مي‌كند، بازيگري هم همين‌طور است، چيزي اضافه‌تر از دستمزدم نمي‌خواهم. مطمئن باشيد هيچ‌كس بي‌‌ دليل به كسي پول نمي‌دهد، آن بازيگري هم كه 100 ميليون بابت بازي در يك فيلم مي‌گيرد، نوش‌جانش، حتما حقش است كه مي‌گيرد؛ اگر بازيگر مهم نيست، پس چرا مردم براي ديدنش پول مي‌دهند؟ مي‌دانيد چرا از اين‌كه يكسري‌ها دستمزدهاي آنچناني در سينما مي‌گيرند ناراحت نمي‌شوم؟ چون خدا به من لطف كرد و خيلي زود وارد اين حرفه شدم؛ شايد اگر 10 سال ديگر زحمت مي‌كشيدم و طي آن مدت هيچ اتفاقي برايم نمي‌افتاد و خيلي با استعدادتر از امروزم بودم، بابت اين دستمزدها ناراحت مي‌شدم و حرص مي‌خوردم!

 بیوگرافی عطا عمرانی


بیوگرافی عطا عمرانی


نخستین تجربهٔ تصویری عطا عمرانی در سریال شیدایی بود

 

بعضي وقت‌ها «داد» لازم مي‌شود

آدم ايده‌آليستي هستم و براي رسيدن به ‌ايده‌آلم در زندگي، دوست دارم رقابت كنم. البته هميشه براي اين‌كه موتورم روشن شود و بخواهم آن‌طور كه دوست دارم بجنگم، بايد يك نفر بالاي سرم باشد و آن جاهايي كه بد هستم را به رخم بكشد، سرم داد بزند و خلاصه كاري كند بهم بربخورد و غيرتي شوم! سر همين بازیگری بارها اتفاق افتاد در سكانس‌هايي خوب نبودم و خودم هم آن را احساس مي‌كردم، اگر توپ و تشرها و فرياده نبود، نمي‌توانستم آن صحنه‌ها را خوب دربياوريم! اصلا همان دادها باعث مي‌شد زبانم باز شود و به‌خودم بيايم. هنوز هم كه سر فيلمبرداري مي‌رويم، يك‌جاهايي خودم مي‌گويم «فكر مي‌كنم داد لازم دارم!» (خنده) خب وقتي مي‌بينم اين كار جواب مي‌دهد، از آن استقبال هم مي‌كنم!

  بیوگرافی عطا عمرانی


بیوگرافی عطا عمرانی


 عکس های عطا عمرانی

 بیوگرافی عطا عمرانی


 بیوگرافی عطا عمرانی

تاریخچه بازی های المپیک


تاریخ انتشار پست : 1396/7/14 بازدید : 0



تاریخچه بازی های المپیک

مجموعه: تاریخچه رشته های ورزشی


تاریخچه المپیک


 تاریخچه المپیک


بازیهای المپیک در ابتدا یک جشن مذهبی بود برای ادای احترام به زئوس

 

بازیهای المپیک در ابتدا یک جشن مذهبی بود که برای ادای احترام به زئوس (پادشاه خدایان یونان) در صحن مربوط به او برگزار می‌شد. این مسابقات هر چهار سال یک بار و از سال ۷۷۶ قبل از میلاد در المپیا که محل صحن زئوس بود برگزار می شد.

 

تاریخ و پیدایش بازیهای المپیک


دوران باستان

بازیهای المپیک در ابتدا یک جشن مذهبی بود که برای ادای احترام به زئوس (پادشاه خدایان یونان) در صحن مربوط به او برگزار می‌شد. این مسابقات هر چهار سال یک بار و از سال ۷۷۶ قبل از میلاد در المپیا که محل صحن زئوس بود برگزار می شد. 


افسانه های زیادی پیرامون پیدایش مسابقات المپیک به وجود آمده است: بر اساس یک داستان، هرکول (که در اساطیر یونانی نیم خدا بود) آن را جهت تجلیل از فتوحات بی نظیرش بوجود آورد. بر اساس افسانه های دیگر زئوس و کرونوس، دو خدای یونان باستان، با یکدیگر بر سر فرمانروایی المپیا به جدال برخاستند که نهایتاً زئوس به پیروزی نائل آمد. بر اساس این داستان مسابقات المپیک یادبود این پیروزی می باشد. در دوران باستان تنها مردان یونانی که آزاد (و نه برده) متولد شده بودند می‌توانستند در مسابقات در جشن مذهبی زئوس شرکت کنند. زنانی که مجرد بودند در تاریخ دیگری به احترام هرا همسر زئوس و مادر هرکول، به مسابقه می پرداختند. زنهای ازدواج کرده حق شرکت در مسابقات را نداشته و در صورت مخالفت باید بهای آن را با جانشان می پرداختند.


مسابقات المپیک در بین یونانی ها از اهمیت زیادی برخوردار بود چنانکه مورخین یونانی در دوران باستان، از آن به عنوان یک واحد برای اندازه گیری زمان استفاده می کردند. یک «المپیاد» بیانگر چهار سال می بود.


مسابقات در ابتدا تنها شامل «مسابقه دو» بود، ولی بعد ها کشتی، بوکس و پرش به آن اضافه شد. شرکت کنندگان که متشکل از افرادی که ثروت و وقت کافی داشتند که به تمرین ورزشی بپردازند.


افراد در این مسابقات به صورت شخصی شرکت می کردند و نه به عنوان نمایندگان از شهر یا ناحیه ای خاص. تمرکز اصلی این مسابقات بر روی ویژگی های مردانه مانند قدرت و ورزیدگی که فرهنگ یونانی آن زمان ارج می نهاد پایه گذاری شده بود.


بر خلاف سنت جاری در ناحیه مدیترانه که بر پوشیدگی تأکید داشت شرکت کنندگان برهنه در مسابقات شرکت می کردند (کلمه «ژیمناستیک» به عنوان مثال از کلمه یونانی به معنی «برهنه» می آید) مورخین نظریات متفاوتی جهت توضیح این موضوع ارایه کرده اند: حضور برهنه در بین عموم مردم بدون اینکه شخص تحریک جنسی بشود نشانگر کنترل شخص بر خودش است یا لخت بودن بخشی از مراسم مذهبی بود که بر مفهوم گذرا بودن تأکید می کرد یا عقیده به اینکه برهنگی قدرت جادویی به آنها در مقابل صدمات می داد و یا اینکه برهنگی لباس مخصوص افراد از طبقه بالا بود... چیزی که به هر حال مشخص است این است که یونانی ها برهنگی را خجالت آور نمی دانستند.


در زیر و روی تاریخ یونان و آثار کشف شده به سال ۷۶۶ پیش از میلاد مسیح برخورد می‏کنیم که «تیمائوس» نخستین مورخ یونانی در نوشته‏های خود از مردی بنام «کره ابوس» یاد کرده‌است که در راه رفتن از همه سریعتر بوده‌است.


این جشنها بیشتر از آن جهت رونق گرفت که عاملی بود برای ورزیده شدن و آماده کردن جوانان برای مقابله با هر نوع تجاوز بخاک یونان.


رشته‌های ورزشی برگزار شده در ادوار مختلف این مسابقات شامل ماده‌های مختلف مسابقات دو، پرش، پرتاب دیسک، پنجگانه باستانی، مشتزنی، کشتی، پانکریشن، اسب‌دوانی و ارابه رانی می‌شد.


نوباوگان، جوانان و پهلوانان جداگانه به مبارزه می پرداختند، در حاشیه المپیک مسابقه‏های شعر و شاعری، سخن‏وری و موسیقی هم برگزار می‏گردید.


جشن‏های «المپیا» ادامه داشت تا سال ۳۹۴ که امپراتور روم آن‌را تعطیل کرد. این تعطیلی طولانی سبب ویرانی «المپیا» و نیایشگاه «زئوس» نماد قدرت و پهلوانی گردید.

 

 بازی های المپیک


بازی های المپیک


یک باستان‏ شناس آلمانی به نام کورتیوس اساس بازیهای جدید المپیک را پی نهاد

 

احیا مجدد در دوران مدرن

یک باستان‏ شناس آلمانی به نام «کورتیوس» در دل تپه‏ های خاموش «المپیا» به کاوش پرداخت، و آثار شگفتی را کشف کرد.


فکر احیای این بازیها قوت گرفت و با هزاران دشواری مردی شریف، انسان دوست و دانشمند بنام «پی‌یر بارون دوکوبرتن» فرانسوی به کمک دوستان خود در سال ۱۸۸۹ در پاریس همایشی تشکیل داد و اساس بازیهای جدید المپیک را پی نهاد.


بازیهای المپیک با الهام از این نام و این دورهای قهرمانی بوجود آمد. رسماً ازسال۱۸۹۶ بود که درآتن انجام گرفت وپس از آن هر چهارسال یک باردرنقاط مختلف جهان انجام گرفته‌است وفقط سه دوره بدلیل جنگ جهانی اول و دوم انجام نپذیرفت. 


رشد المپیک:

شمار شرکت کنندگان در المپیک از ۲۴۵ شرکت کننده از ۱۵ کشور جهان در سال ۱۸۹۶، به حدوداً ۱۱٬۱۰۰ ورزشکار از ۲۰۲ کشور جهان در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن رسید. شمار شرکت کنندگان در المپیک زمستانی بسیار کمتر از شرکت کنندگان در المپیک تابستانی است؛ در المپیک زمستانی ۲۰۰۲ در سالت لیک سیتی، ۲٬۴۰۰ ورزشکار از ۷۷ کشور جهان در ۷۸ رویداد ورزشی با یکدیگر به رقابت پرداختند.

 

پرچم و شعار المپیک:

زمینه پرچم المپیک سفید بوده و در اطراف دارای حاشیه نمی‌باشد. در وسط آن 5 حلقه به عنوان سمبل المپیک با 5 رنگ قرار گرفته است. رنگ حلقه‌ها از چپ به راست به ترتیب آبی، زرد، سیاه، سبز و قرمز است. پرچمی که در سال 1914 توسط پیردوکوبرتن به کنگره پاریس عرضه شد، نمونه قراردادی پرچم المپیک است.


پرچم و نماد المپیک مظهر اتحاد 5 قاره و تجمع قهرمانان سراسر نقاط جهان در بازیهای المپیک است که بر طبق آرمان دوکوبرتن با رعایت اصل دوستی به مسابقه‌های برابر و صادقانه می‌پردازند. شعار المپیک Citius ,Altius ,Fortius (سریعتر، قوی‌تر، بالاتر) بیانگر آمال نهضت المپیک است.

 

 تاریخچه المپیک


پرچم و نماد المپیک ، مظهر اتحاد 5 قاره و تجمع قهرمانان سراسر نقاط جهان در بازیهای المپیک است

 

تاریخچه المپیک


عضویت کشورها در بازیهای المپیک:

در حال حاضر ۲۰۳ کشور در رقابتهای المپیک شرکت می‌کنند. این رقم از ۱۹۳ کشوری که سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته بیشتر است. کمیته بین‌المللی المپیک بر خلاف دیگر سازمانهای بین‌المللی به کشورهایی که دارای استقلال سیاسی نیستند نیز اجازه شرکت در رقابتهای المپیک را می‌دهد. در نتیجه، بسیاری از مستعمرات و کشورهای غیر مستقل اجازه دارند تا تیمها و ورزشکاران خاص خود را روانه مسابقات المپیک کنند حتی اگر این ورزشکاران دارای شهروندی یک کشور دیگر عضو کمیته المپیک باشند. سرزمینهایی همچون پورتوریکو، برمودا، و هونگ کونگ، نمونه‌های بارز این مسئله هستند، و تمامی آنها گرچه قانوناً بخشی از یک کشور دیگر هستند اما به صورت کشورهایی مستقل در این رقابتها شرکت می‌کنند.

 

همچنین، از سال ۱۹۸۰، تایوان تحت عنوان «چین تایپه»، و تحت پرچمی که کمیته بین‌المللی المپیک طراحی کرده در این رقابتها شرکت می‌کند. پیش از این سال جمهوری خلق چین به بهانه آنکه تایوان تحت عنوان «جمهوری چین» در این رقابتها شرکت می‌کرد از شرکت در این رقابتها امتناع می‌کرد. کمیته بین‌المللی المپیک در ۹ فوریه، ۲۰۰۶، جمهوری جزایر مارشال را به رسمیت شناخت و این سرزمین نیز می‌تواند در المپیک ۲۰۰۸ پکن شرکت کند.


مشکلات المپیک از ابتدا تاکنون


جنگ: به رغم آنچه که کوبرتین امید آن را داشت، المپیک نتوانست مانع از وقوع جنگ شود در حقیقت، به خاطر جنگ سه المپیاد بدون برگزاری مسابقات المپیک سپری شد؛ المپیک ۱۹۱۶ به خاطر جنگ جهانی اول برگزار نشد، و رقابتهای ۱۹۴۰ و ۱۹۴۴ نیز به دلیل جنگ جهانی دوم برگزار نشد. همچنین، کشورهای پیروز جنگ جهانی اول مانع از حضور کشورهای مغلوب در المپیک ۱۹۲۰ شدند.


کشتار مونیخ: در حین برگزاری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ (آلمان‌غربی)، ۱۱ عضو تیم المپیک اسرائیل توسط گروهی از سربازان انتقامجوی فلسطینی تحت عنوان سازمان سپتامبر سیاه، گروگان گرفته شدند. طی یک حمله آزادسازی نافرجام توسط پلیس آلمان‌غربی ۹ نفراز ورزشکاران اسرائیل، یک پلیس و ۵ نفر از گروگان‌گیران توسط گلوله‌های پلیس آلمان‌غربی کشته شدند. از آن واقعهٔ آزادسازی نافرجام، اکنون به نام کشتار مونیخ یاد می‌شود.


تروریسم: در زمان بازی‌های المپیک تابستانی سال ۱۹۹۶ در آتلانتا، جورجیا، ایالات متحده، انفجار بمبی در المپیک پارک سنتینال باعث کشته شدن ۲ نفر و زخمی شدن بیش از صد نفر شد. گفته می‌شود بمب گذار اریک رابرت رودلف بوده‌است که اکنون در سوپرمکس در فلورنس، کلورادو در حبس ابد بسر می‌برد؛ با این حال چندین تئوری توطئه در این مورد وجود دارد.


المپیک زمستانی ۲۰۰۲ در شهر سالت لیک، ایالات یوتا، ایالات متحده آمریکا، اولین سری از بازیهای المپیک زمستان بود که پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ برگزار شد. از آن زمان تاکنون شرایط امنیتی سختی بر روی بازیهای المپیک اعمال می‌شود تا از فعالیت‌های تروریستی احتمالی جلوگیری شود.


سیاست: سیاست نیز در چند مورد در بازیهای المپیک اختلال ایجاد کرد که اولین آنها در بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۳۶ در برلین رخ داد. حزب نازی آلمان از این بازیها بعنوان حربه‌ای تبلیغاتی استفاده کرد. در این بازیها لو زلانگ با کمکی که به جسی اونز (دونده و پرنده سیاه پوست) در مسابقه پرش طول کرد، باعث شد او اول شود و خود در جایگاه دوم ایستاد و بدین گونه روح ورزشکاری را در بازیهای المپیک به نمایش گذاشت. جسی اونز در این مسابقات بر خلاف تصورات رایج در مورد برتری نژاد سفید، که به ویژه از سوی ناسیونال سوسیالیست‌های آلمانی مطرح شد، با کسب ۴ مدال طلا یکی از نقاط اوج ورزش سیاهان و جنبش ضد تبعیض نژادی را رقم زد.


اتحاد جماهیر شوروی تا بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در هلسینکی در این بازیها شرکت نکرده بود. در عوض این کشور بازیهایی بین‌المللی به نام اسپارتاکاید را از سال ۱۹۲۸ به راه انداخته بود. بسیاری از ورزشکاران عضو اتحادیه‌های کارگری یا احزاب کمونیست یا هواداران آن‌ها بازیهای المپیک را تحریم نموده یا از حضور در آن منع می‌شدند و در عوض در بازیهای اسپارتاکاید شرکت می‌کردند.


ماجرای سیاسی دیگری که در مقیاس کوچکتری اتفاق افتاد مربوط یه بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۶۸ در مکزیکوسیتی است. دو ورزشکار آمریکایی رشته دو و می‌دانی به نامهای تامی اسمیت و جان کارلوس بخاطر پیروزی در مسابقات دو ۲۰۰ متر به نشانه جنبش حمایت از حقوق سیاهان سلام نظامی با مشت‌های گره خورده دادند. در پاسخ رئیس کمیته بین‌المللی المپیک (آی او سی) اوری براندیژ از کمیته ملی المپیک ایالات متحده آمریکا خواست که این دو ورزشکار را به کشورشان باز گرداند و گرنه تیم دو و می‌دانی این کشور را اخراج خواهد کرد. مقامات ورزشی آمریکایی نیز ناگزیر آن دو را به کشور بازگرداند.


در پاسخ به این حرکت و رویکرد سیاست گریزانه کمیته بین‌المللی المپیک در سال ۱۹۷۳ تعدادی از ملت‌های تازه به استقلال رسیده، در حرکتی به نام گانفوا بازیهای کشورهای تازه شکل یافته با نام گانفو را آغاز کردند که به صراحت طرفدار دخالت سیاست در ورزش بود. آی او سی اعلام کرد که شرکت کنندگان در بازیهای گانفو حق حضور در بازیهای المپیک را ندارند.


آفریقای جنوبی هم از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۲ به دلیل مخالفت برخی از کشورها با سیاست آپارتاید در این کشور از حضور در بازیهای المپیک محروم شده بود.


در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ حضور ورزشکاران اهل کشور افغانستان در المپیک و میدانهای جهانی و آسیایی به حالت تعلیق درآمد. پس از سقوط رژیم طالبان در سال ۲۰۰۱ افغانستان دوباره در بازیهای المپیک تابستانی ۲۰۰۴ حضور یافت.


تحریم: بدلیل سرکوبی شورش مجارستانی‌ها توسط پیمان ورشو کشورهای هلند، اسپانیا، سویس المپیک ملبورن ۱۹۵۶ را تحریم کردند. کشورهای کامبوج، مصر، عراق و لبنان نبز به‌دلیل بحران کانال سوئز این بازیها را تحریم کردند.


در ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ جمع کثیری از کشورهای آفریقایی برای اجبار IOC به محروم کردن آفریقای جنوبی، رودزیا، نیوزیلند تهدید به تحریم بازیها کردند. IOC در دو مورد اول همکاری کرد، اما در المپیک ۱۹۷۶ اقدامی نکرد، زیرا تهدید تحریم از سوی تیم راگبی نیوزیلند به آفریقای جنوبی بود و راگبی جزو بازیهای المپیک محسوب نمی‌شد. با شروع بازیها کشورهای تهدیدکننده تیم‌های خود را به کشورشان بازگرداندند، در حالیکه برخی از ورزشکاران آفریقای جنوبی رقابت خود را آغاز کرده بودند. با این ورزشکاران که به اجبار دولتهایشان مجبور به ترک دهکده‌المپیک بودند همدردی شد. با این حال در خارج از آفریقا با این حرکت دولتها به سردی برخورد شد. ۲۱ کشور آفریقایی باضافه کشور گوانا به‌دلیل تحریم نشدن نیوزلند از المپیک، بازیهای مونترال را تحریم کردند.


همچنین در سال ۱۹۷۶، بدلیل فشارهایی که از سوی جمهوری خلق چین اعمال شد، کانادا به تیم اعزامی از جمهوری چین (تایوان) اعلام کرد که این تیم نمی‌تواند تحت نام «جمهوری چین» در المپیک تابستانی مونترال بازی کند، با این حال توافق شد که تایوان از پرچم و سرود ملی جمهوری خلق چین استفاده کند. تایوان مخالفت کرد و تا المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴ در این بازیها حضور نیافت، تااینکه بار دیگر با نام «چین تایپه» و با پرچم مخصوص خود بازگشت.


در المپیک مسکو در سال ۱۹۸۰ و المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴ طرفین درگیر در جنگ سرد بازیهای یکدیگر را تحریم کردند.


ایالات متحده بهمراه ۶۴ کشور دیگر از جمله ایران، المپیک مسکو در سال ۱۹۸۰ را به‌دلیل حمله شوروی به افغانستان تحریم کردند؛ این در حالی‌ست که تنها ۱۶ کشور غربی در بازیهای المپیک مسکو حضور یافتند. بدلیل این تحریم فقط ۸۰ کشور در این المپیک حضور یافتند. از سال ۱۹۵۶ تاکنون این کمترین تعداد کشور حاضر در المپیک بوده‌است.


اتحاد جماهیر شوروی و ۱۴ عضو بلوک شرق (بجز رومانی) هم در دورهٔ بعدی المپیک یعنی در المپیک لس‌انجلس در سال ۱۹۸۴ با عنوان این مطلب که امنیت ورزشکارانشان تامین نیست در المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴حضور نیافتند. تحریم کنندگان بازیهای المپیک سال ۱۹۸۴ همزمان با المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴در ماه‌های ژوئیه-اوت در مسکو بین خودشان بازی‌هایی موسوم به جام دوستی را انجام دادند. جمهوری اسلامی ایران به دلیل تغییر مکان مسابقات از تهران به لس‌آنجلس به دلیل انقلاب اسلامی المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴ را تحریم کرد.(جمهوری‌اسلامی‌ایران تنها کشوری‌ست که هر دو المپیک (۱۹۸۰ و ۱۹۸۴) را تحریم کرده‌است.)


در سال ۱۹۸۸ کره شمالی در اعتراض به اینکه با کره جنوبی میزبان مشترک نشده است، در المپیک سئول شرکت نکرد. سه کشور دیگر کوبا، اتیوپی، نیکاراگوئه (بدلیل مشکلات اقتصادی و عدم توانایی فرستادن ورزشکاران) همگی از حضور در بازیها انصراف دادند، اما برای اینکه توسط IOC تحریم نشوند، رسماً اعلام کردند که این بازی‌ها را تحریم کرده‌اند.


ایران بعد از انقلاب اسلامی، همواره مسابقات خود را با اسرائیل بایکوت کرده‌است،(ایران این‌کار را به‌طور واضح انجام نمی‌دهد و از راه‌های مشابه استفاده می‌کند، تا از تحریم توسط کشورهای دیگر خود را برهاند.) در المپیک ۲۰۰۴ در آتن، جودوکار ایرانی آرش میر اسماعیلی به عمد با پرخوری زیاد و افزایش وزن بیش‌از حدمجاز از مسابقه با حریف اسرائیلیِ خود (ایهود واکس) محروم شد. چنین اتفاقی در تاریخ برگزاری مسابقات المپیک بی‌سابقه بوده است.


در المپیک ۲۰۰۸ پس از آنکه معلوم شد دولت چین ۸۰۰هزار مترمربع از جنگل‌های استوایی و در معرض انقراض استان پاپوآی اندونزی را برای بازیهای المپیک ۲۰۰۸ (به‌قیمت یک میلیارد دلار) خریده‌است، گروه‌های طرفدار محیط زیست المپیک ۲۰۰۸ را تحریم کردند.


داروهای نیروزا: یکی از مهمترین مشکلات پیش روی المپیک (و بطور کلی رقابت‌های ورزشی بین‌المللی)، استفاده از داروهای نیروزا است. از اوایل قرن بیستم، بسیاری از ورزشکاران برای تقویت عملکرد خود به استفاده از دارو رو آوردند. به عنوان مثال، برنده دو ماراتن در المپیک تابستانی ۱۹۰۴ توسط مربی خود حتی در حین مسابقه از استریکنین و کنیاک استفاده کرده بود.


با شدت گرفتن استفاده از این روش‌ها، به تدریج این آگاهی پدید آمد که چنین روش‌هایی در ورزش سالم نیستند.


اولین و آخرین مورد مرگ در اثر استفاده از داروهای نیروزا در المپیک، در سال ۱۹۶۰ رخ داد. در میدان دوپرخه‌سواری رم، کنت انه‌مارک دانمارکی از دوچرخه‌اش به زمین خورد و پس از آن فوت کرد. بررسی پزشکی قانونی نشان داد که مرگ وی در اثر استفاده از امفتامین بوده‌است.


در اواسط دهه ۶۰، فدراسیون‌های ورزشی استفاده از داروهای نیروزا را منع کردند و در سال ۱۹۶۷، کمیته بین‌المللی المپیک نیز همین رویه را دنبال کرد.


اولین ورزشکار المپیک که آزمایش دوپینگش مثبت بود، هانس گونار لیلینوال سوئدی بود که در رشته پنجگانه مدرن شرکت کرده بود و به دلیل استعمال الکل، مدال برنز خود را از دست داد. طی ۳۸ سال بعدی، هفتاد و سه ورزشکار دیگر نیز به سرنوشت وی دچار شدند که در میان آنان چندین برنده مدال نیز حضور دارد. مشهورترین رد صلاحیتی که به خاطر دوپینگ صورت گرفت، مربوط به بن جانسون دونده دو سرعت از کانادا بود. او در المپیک ۱۹۸۸ سئول برنده دو صد متر شد اما جواب آزمایش استانوزولول وی مثبت شد.


با وجود انجام آزمایش‌ها، بسیاری از ورزشکاران بدون اینکه گیر بیافتند به استفاده از مواد نیروزا ادامه دادند. در سال ۱۹۹۰، اسنادی فاش شد که نشان می‌داد بسیاری از ورزشکاران زن آلمان شرقی به عنوان بخشی از سیاست‌های دولت کشورشان به دستور مربیان خود از آنابولیک استروید استفاده کرده‌اند.


در اواخر دهه نود، کمیته بین‌المللی المپیک در حرکتی سازمان‌یافته‌تر علیه دوپینگ دست به اقدام زد که این حرکت به تشکیل آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در سال ۱۹۹۹ منجر شد. درالمپیک تابستانی اخیر در سال ۲۰۰۰ و المپیک زمستانی ۲۰۰۲، معلوم شد که این نبرد هنوز پایان نیافته‌است چراکه بسیاری از مدال‌آوران رشته‌های وزنه‌برداری و اسکی می‌دانی، به دلیل استفاده از داروهای نیروزا رد صلاحیت شدند.


اخیراً، در المپیک زمستانی ۲۰۰۶، تنها یک ورزشکار در آزمایش دوپینگ مردود شد و مدالش لغو شد. در تنها مورد دیگر، سطح هموگلوبین ۱۲ نفر دیگر بالا تشخیص داده شد و جریمه آن یک تعلیق ۵ روزه به دلیل ملاحظات بهداشتی بود.


در طی این بازیها، کمیته بین‌المللی المپیک برای اولین بار طرح آزمایش خون را به اجرا گذاشت.

 

مراسم بازگشایی بازیهای المپیک

 

تاریخچه المپیک


 تاریخچه المپیک


عناصر سنتی بسیاری در مراسم افتتاحیه بازیهای المپیک حضور دارند

 

جدای از عناصر سنتی، کشور میزبان هم نمایش‌های هنری از رقص و تئاتر مرسوم در آن کشور را اجرا می‌کند.


عناصر سنتی بسیاری در مراسم افتتاحیه بازیهای المپیک حضور دارند. مراسم معمولاً با برافراشتن پرچم کشور میزبان و اجرای سرود ملی آن کشور آغاز می‌شود. بخش سنتی جشن با رژه ملت‌ها شروع می‌شود که در آن ورزشکاران هر کشور به ترتیب در استادیوم رژه می‌روند. ورزشکار برجسته هر کشور پرچم آن کشور را در جلوی گروه ورزشکاران آن کشور حمل می‌کند.


به طور سنتی (که از المپیک تابستانی ۱۹۲۸ شروع شد) یونان بدلیل موقعیت تاریخی خود به عنوان مبدا بازیهای المپیک، اولین کشور و کشور میزبان، آخرین کشوری هستند که رژه می‌روند. (استثنائاً در سال ۲۰۰۴ که المپیک در آتن برگزار شد، یونان آخرین کشوری بود که رژه رفت؛ با این حال پرچم یونان جلوتر از بقیه حمل شد.) دیگر کشورهای شرکت کننده بر اساس حروف الفبای زبان اصلی کشور میزبان و اگر زبان آن کشور به حروف لاتین نباشد، بر اساس حروف الفبای انگلیسی رژه می‌روند. در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلونا هر دو زبان اسپانیایی و زبان کاتالان زبان رسمی بازیها بودند، اما بدلیل عوامل سیاسی در حاشیه استفاده از زبان کاتالان، کشورها به ترتیب بر اساس حروف الفبای زبان فرانسوی وارد شدند.


پس از رژه کشورها، ابتدا رئیس کمیته المپیک کشور میزبان سخنرانی می‌کند وپس از آن رئیس IOC سخنرانی کرده و در انتهای سخنرانی خود رهبر کشور میزبان را معرفی می‌کند که پس از سخنرانی رئیس IOC رسماً المپیک را افتتاح می‌کند. در برخی موارد اشخاص دیگری به جای رهبر کشور میزبان المپیک را افتتاح می‌کنند. دو مثال از این مطلب به ایالات متحده بر می‌گردد. در سال ۱۹۶۰ معاون رئیس جمهور ریچارد نیکسون بجای دوایت آیزنهاور رئیس جمهور بازیهای المپیک زمستانی ۱۹۶۰ را در دره اسکو در کالیفرنیا افتتاح کرد بار دیگر در سال ۱۹۸۰ والتر ماندیل، معاون رئیس جمهور بجای رئیس جمهور جیمی کارتر بازیهای المپیک زمستانی۱۹۸۰ را در لیک پلاسید، نیویورک افتتاح کرد. علی‌رغم این افتخار برگزاری بازیها به شهر اعطا می‌شود و نه به کشور.


پس از آن پرچم المپیک را وارد استادیوم می‌کنند و در حالیکه سرود المپیک در حال اجرا است، آنرا برافراشته می‌کنند. سپس حمل کنندگان پرچم هر کشور به دور یکدیگر حلقه زده و جایگاه مانندی را درست می‌کنند که در وسط آن یک ورزشکار (از زمان المپیک تابستانی ۱۹۲۰) و یک داور (از زمان المپیک تابستانی ۱۹۷۲) سوگند المپیک را یاد می‌کنند که بر طبق قوانین باز ی کرده و داوری می‌کنند. در آخر مشعل المپیک وارد استادیوم می‌شود و پس از آنکه از دست هر ورزشکار عبور کرد به آخرین حمل کننده مشعل می‌رسد که معمولاً ورزشکاری مطرح از کشور میزبان است. او آتش را در جایگاه مخصوص خود در استادیوم روشن می‌کند. (آتش المپیک از زمان المپیک تابستانی ۱۹۲۸ روشن بوده‌است، اما حمل امدادی مشعل از المپیک تابستانی ۱۹۳۶ آغاز شده‌است) از زمان المپیک تابستانی ۱۹۲۰ پس از جنگ جهانی اول، ۶۸ سال است که پس از روشن شدن شعله المپیک کبوترها را به نشانه صلح رها می‌کنند. اما پس از اینکه چند کبوتر در آتش المپیک در زمان افتتاح المپیک تابستانی ۱۹۸۸ سوختند، این کار متوقف شد.


مراسم پایانی بازیهای المپیک

 

نشانه‌های تاریخی بسیاری نیز در زمان برگزاری مراسم اختتامیه، یعنی پس از اتمام تمامی مسابقات ورزشی، به اجرا گذاشته می‌شود. در ابتدا حمل کنندگان پرچم از هر یک از کشورهای شرکت کننده در یک ردیف وارد استادیوم می‌شوند، اما در پشت آنها تمامی دیگر ورزشکاران بدون هیچ نشانه یا دسته بندی خاصی رژه می‌روند. این سنت از بازیهای تابستانی ۱۹۵۶ و به پیشنهاد دانش‌آموزی از ملبورن اجرا می‌شود. به پیشنهاد او با این کار ورزشکاران جهان در کنار یکدیگر «یک ملت» خواهند بود. (در ۲۰۰۶ ورزشکاران با هموطنان خود وارد استادیوم شدند و در ادامه جشن همه با هم مخلوط شدند.)


پرچم سه کشور هر یک در هر بار همزمان با نواخته شدن سرود ملی کشورشان در میله‌های پرچم به اهتزاز درآمده‌است. پرچم یونان (که افتخار خاستگاه مسابقات المپیک را یدک می‌کشد)، پرچم کشور میزبان و سر انجام پرچم کشوری که میزبان مسابقات المپیک تابستانی یا زمستانی در سال آینده خواهد بود. (استثنائاً در سال ۲۰۰۴ که مسابقات المپیک در آتن برگزار شد، تنها یک پرچم؛ یعنی پرچم یونان به اهتزاز در آمد.)


طی مراسمی موسوم به ‹ مراسم آنتورپ ›، (علت این نام گذاری آن است که این سنت در خلال المپیک تابستانی ۱۹۲۰ در شهر آنتورپ برای اولین بار اجرا شد) شهردار شهری که مسابقات را سازماندهی کرده‌است، یک پرچم مخصوص المپیک را حمل می‌کند و آن را به رئیس کمیته ملی المپیک می‌رساند. رئیس کمیته ملی المپیک پس از دریافت پرچم المپیک، آن را به شهردار شهری که میزبان مسابقات المپیک است، می‌دهد. شهردار نیز پس از دریافت پرچم، آن را هشت مرتبه می‌چرخاند. از این پرچم‌ها ۳ عدد بیشتر وجود ندارد و این ۳ پرچم با همه دیگر پرچمها فرق دارند؛ تفاوت این پرچمها با سایر پرچم‌ها در آن است که دور آن پرچم‌های ۳ گانه یک حاشیه ۶ رنگی وجود دارد و نیز آن پرچم‌ها توسط روبان‌های ۶ رنگی به میله پرچم بسته شده‌اند.


پرچم آنتورپ: این پرچم توسط شهردار شهر آنتورپ، بلژیک در المپیک تابستانی ۱۹۲۰ به کمیته ملی المپیک عرضه شد و تا مسابقات سئول ۱۹۸۸ به دیگر شهر سازمان دهنده المپیک تابستانی انتقال داده می‌شد.


پرچم اسلو: این پرچم توسط شهر اسلو، نروژدر المپیک زمستانی ۱۹۵۲ به کمیته ملی المپیک عرضه شد و پس از آن به دیگر شهر سازمان دهنده المپیک زمستانی انتقال داده می‌شد.


پرچم سئول: این پرچم توسط شهر سئول، سئول، کره جنوبی در المپیک تابستانی ۱۹۸۸ به کمیته ملی المپیک عرضه شد و پس از آن به دیگر شهر سازمان دهنده المپیک تابستانی انتقال داده می‌شد.


پس از به اهتزاز درآمدن این ۳ پرچم سنتی، کشور میزبان با اجرای هنرمندانه صحنه‌هایی از رقص و نمایش خاص سرزمینش به معرفی خود می‌پردازد. این سنت از زمان مسابقات ۱۹۷۶ شروع شد.


پس از سخنرانی رئیس کمیته برگزاری مسابقات المپیک کشور میزبان، رئیس کمیته ملی المپیک به ایراد سخنرانی می‌پردازد و در پایان سخنرانی خود رسماً مسابقات را خاتمه می‌بخشد. مشعل المپیک خاموش می‌شود و در حالی که سرود المپیک نواخته می‌شود، پرچم المپیک که در مراسم افتتاحیه به اهتزاز درآمده بود، از میله پرچم پایین کشیده می‌شود و به بیرون از ورزشگاه برده می‌شود.


رشته‌های ورزشی در المپیک

مسابقات المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در ۲۸ رشته ورزشی برگزار شد. اگر هر رشته ورزشی، از قبیل ورزش‌های آبی، به طور جداگانه شمرده می‌شد، شمار رشته‌های ورزشی به ۳۷ می‌رسید. ۹ رشته ورزشی در برنامه نخستین المپیک جای داشتند و در تمام دوره‌های بعد نیز برگزار شده‌اند: دو و میدانی، دوچرخه‌سواری، شمشیربازی، ژیمناستیک، وزنه برداری، تیراندازی، شنا و کشتی. اگر مسابقات قایقرانی در سال ۱۸۹۶ به سبب شرایط نامناسب جوی لغو نمی‌شد، این ورزش نیز به فهرست ورزش‌های آن المپیک افزوده می‌شد.


آخرین المپیک زمستانی در ۷ رشته ورزشی برگزار شد و اگر بخواهیم هر رشته ورزشی، از قبیل اسکیو اسکیت را به طور جداگانه بشماریم، باید بگوییم با ۱۵ رشته ورزشی برگزار شد. از میان این رشته‌ها، اسکی بیرون از جاده، اسکیت بازی نمایشی، هاکی روی یخ، عملیات مرکب اسکاندیناویایی، پرش با اسکی، و اسکیت سرعت در برنامه همگی المپیک‌های زمستانی قرار داشته‌است. افزون بر آن اسکیت نمایشی و هاکی روی یخ حتا قبل از ظهور مسابقات المپیک زمستانی، بخشی از مسابقات المپیک تابستانی بود و تیم‌ها در این زمینه با یکدیگر به رقابت می‌پرداختند.


در سال‌های اخیر، کمیته ملی المپیک به منظور جلب توجه تماشاگران چندین ورزش دیگر را نیز به برنامه مسابقات افزوده‌است. به عنوان مثال می‌توان به اسنو بورد و والیبال ساحلی اشاره کرد. رشد المپیک همچنین باعث می‌شود که ورزش‌های کم طرفدار مانند پنج‌گانه مدرن یا ورزش‌های پرهزینه (قایقرانی آب‌های آرام) جایگاه خود را ر برنامه المپیک از دست بدهند. کمیته ملی المپیک تصمیم گرفته‌است از سال ۲۰۱۲ بیسبال و سافت‌بال را از برنامه مسابقات المپیک خارج کند.


مطابق ماده ۴۸٫۱ منشور المپیک، هر دوره مسابقات المپیک تابستانی باید با دست‌کم ۱۵ ورزش برگزار شود. کمیته ملی المپیک پس از نشست صد و چهاردهم (۱۱۴) خود در (مکزیک ۲۰۰۲)، تصمیم گرفت برنامه المپیک تابستانی را به حداکثر ۲۸ ورزش، ۳۰۱ مسابقه و ۱۰۵۰۰ ورزشکار محدود کند. مسابقات المپیک عبارت است از ورزش‌هایی که تحت نظارت فدراسیون‌های بین‌المللی قرار دارد و فهرست آن در ماده ۶۴ منشور المپیک آمده‌است. رای دو سوم اعضای کمیته ملی المپیک لازم است تا بتوان منشور المپیک را اصلاح کرد و یک فدراسیون رسمی را به جایگاه المپیک ارتقا داد و آن رشته ورزشی را برای گنجاندن در برنامه المپیک واجد شرایط تلقی کرد. ماده ۴۷ منشور المپیک می‌گوید: تنها ورزش‌های المپیکی را می‌توان در برنامه المپیک گنجاند.


کمیته بین‌المللی المپیک در نخستین جلسه‌ای که پس از هر المپیاد برگزار می‌کند به بررسی در مورد برنامه المپیک می‌پردازد. برای آنکه بتوان نام ورزشی را در برنامه المپیک نوشت، به رای اکثریت اعضا نیاز است. بر اساس قوانین فعلی، هر یک از ورزش‌های المپیک که برای قرار گرفتن در مسابقات المپیک خاصی انتخاب نشده‌اند، کماکان ورزش المپیک محسوب می‌شوند و ممکن است در مسابقات آتی به شرط حصول رای اکثریت در برنامه المپیک جای گیرند. در هفدهمین جلسه کمیته ملی المپیک در سنگاپور، ۲۶ ورزش برای قرار گرفتن در برنامه المپیک ۲۰۱۲ لندن انتخاب شدند.


تا سال ۱۹۹۲ ورزش‌های نمایشی نیز در برنامه المپیک قرار داشتند. هدف از گنجاندن این ورزش‌ها در برنامه المپیک آن بود که این ورزش‌ها بتوانند تماشاچیان بیشتری برای خود جذب کنند؛ اما برندگان ورزش‌های نمایشی قهرمان رسمی المپیک محسوب نمی‌شدند. در پاره‌ای اوقات ورزش‌های نمایشی تنها ورزش‌هایی بودند که در کشور میزبان طرفدار داشتند، اما ورزش‌هایی که در سطح بین‌المللی مطرح بوده‌اند نیز در المپیک به نمایش در می‌آمدند. شماری از ورزش‌های نمایشی از جمله بدمینتون و تکواندو سرانجام به عنوان ورزش‌های مدال گیر و رسمی وارد برنامه المپیک شدند.


آتش المپیک

در مورد آتش المپیک تاریخ از شخصی یاد می‌کند که در نبرد سهمگین پلانته در سال 479 قبل از میلاد بطور معجزه آسایی جان سالم به در برد و از آنجا که در چنین سرنوشتی خود را مدیون لطف و کرامات خدا می‌دانست و در قبال این حیات دوباره می‌خواست شکرگزاری کند، بدین سبب از معبد آپولون آتش مقدس را با دو به محل تولد خود آورد.


هدف المپیک

هدف در بازیهای المپیک شرکت در مسابقات است نه پیروزی. اساس آن بر پیروزی استوار نیست، بلکه خوب مبارزه کردن اصل است. ورزشکاران جهان برای بدست آوردن اهداف سریعتر، قویتر و بالاتر بدون توجه به ملیت، مذهب و نژاد پیکار می‌کنند و شعار کوبرتن را مبنی بر در صفا زیستن، در صفا مبارزه کردن و به نیروی جسمانی خود صدمه نزدن را سرلوحه کار خود قرار می‌دهند.


دوره‌های برگزاری المپیک نوین:

1896- آتن (یونان)

1900- پاریس (فرانسه)

1904 - سنت لوئیس (آمریکا)

1908 - لندن (انگلستان)

1912 - استکهلم (سوئد)

1916 به خاطر جنگ جهانی اول برگزار نشد

1920- آنتورپ (بلژیک)

1924 – پاریس (فرانسه)

1928 - آمستردام (هلند)

1932 - لوس‌آنجلس (آمریکا)

1936 - برلین (آلمان)

1940 به خاطر جنگ جهانی دوم برگزار نشد

1944 به خاطر جنگ جهانی دوم برگزار نشد

1948 - لندن (انگلستان)

1952 – هلسینکی (فنلاند)

1956 – ملبورن (استرالیا)

1960 – رم (ایتالیا)

1964 – توکیو (ژاپن)

1968 – مکزیکوسیتی (مکزیک)

1972 – مونیخ (آلمان)

1976 – مونترآل (کانادا)

1980 – مسکو (اتحاد جماهیر شوروی)

1984 – لس‌آنجلس (آمریکا)

1988 – سئول (کره‌جنوبی)

1992 – بارسلون (اسپانیا)

1996 – آتلانتا (آمریکا)

2000 – سیدنی (استرالیا)

2004 – آتن (یونان)

2008 – پکن (چین)

2012- لندن (انگلستان)

رازهایی دخترانه برای جذب مردان در دوران نامزدی


تاریخ انتشار پست : 1396/6/1 بازدید : 1

روانشناسی دوران نامزدی


دوران نامزدی یکی از دوران های مهم و سرنوشت ساز در زندگی دختران و پسران است. در این مقاله قصد داریم شما را با رازهایی دخترانه برای جذب مرد مورد علاقه تان آشنا کنیم.

 

چند نکته مهم دخترانه برای دوران نامزدی

 

این‌ها قوانین نامزدی هستند ولی بعد از ازدواج قوانین فرق می‌کند. 

_ مردها مبارزه و چالش را دوست دارند، کار را برای آن‌ها آسان نکنید و به قول معروف هرکه طاووس خواهد جور هندوستان کشد.

 

_ به خودتان بگویید: «هرکس من را بدست بیاورد خوش شانس است».

 

_ اسرارآمیز باشید. پسر رو تشنه نگه‌ دارید البته تشنه برای محبت بیشتر نه برای اینکه خسته‌اش کنید. ظلم نکنید.

 

_ طوری رفتار کنید که انگار مادرزاد شاد به دنیا آمده‌اید.

 

_ مثل یک خانم واقعی، زنانه لباس بپوشید و یادتان باشد شما برای دوستان خود در یک مهمانی لباس نپوشیده‌اید. خود را بپوشانید این جذابیت بیشتری دارد.

 

_ عطر خوبی به خود بزنید که نامزدتان بپسندد.

 

_ مانند مردان رفتار نکنید حتی اگر رییس شرکت هستید.

 

_ دستپاچه و عصبی نباشید و نرم و راحت قدم بردارید.

 

_ اگر طرف مقابل شما می‌خواهد هرروز هفته شما را ببیند، خب باید با شما ازدواج کند. پس در تعداد قرار ملاقات دقت کنید.

 

_ زیاد به‌ طرف مقابل زنگ نزنید و گاهی جواب تلفن‌های او را ندهید.

   

_ مردها موقعی که سعی زیادی می‌کنند تا نامزدشان را ببینند احساس خوبی پیدا می‌کنند پس بگذارید سعی کنند.

 

_ در اولین قرار ساکت و خوددار باشید. این کار شما را در چشم او جالب و اسرارآمیز جلوه می‌دهد.

 

_ سعی کنید شما ابتدا مکالمه تلفنی را به پایان برسانید؛ و بیشتر از ده دقیقه پشت تلفن حرف نزنید. این حرف زدن باید دوستانه و صمیمی باشد. در ضمن پشت تلفن آهسته و شاد صحبت کنید.

 

_ همیشه بگذارید طرف مقابل فکر کند شما خوشحال هستید و نگرانی‌ای ندارید و از زندگی لذت می‌برید.

 

_ هیچ‌ وقت نگذارید فکر کند شما در خانه یا محل کار دارید مدام به او فکر می‌کنید و در حال آماده کردن لیست مهمان‌های عروسی هستید.

 

_ هیچ‌وقت به یک مرد نگویید باید فلان کار را بکند.

 

_ آگاه باشید که مردها زودتر از زن‌ها علاقه‌مند و زودتر از زن‌ها بی‌علاقه می‌شوند.

 

_ هنگامی‌ که خیلی با هم خوش هستید ناگهان از یک موضوع ناراحت‌کننده یا سرد و خشک صحبت نکنید.

 

_ اگر می‌خواهید فاصله بیشتری را با او حفظ کنید این را به او بگویید و مواظب باشید کاری نکنید که فکر کند شما فقط می‌خواهید او را اذیت کنید و سرکار بگذارید

 

_ بگذارید اول مرد بازی را شروع کند و رهبری در دست او باشد. مرد باید اولین کسی باشد که می‌گوید: «دوستت دارم».

 

_ بگذارید اول او شما را به خانواده‌اش معرفی کند قبل از آنکه شما او را به خانواده‌تان معرفی کنید.

 

_ در مورد کسی که با او به‌ تازگی آشنا شده‌اید تودار باشید.

 

_ از کجا می‌فهمید که نامزدتان به شما وابستگی پیداکرده است یا نه؟ او راه‌ها (بهانه‌هایی) را برای در کنار شما بودن و صحبت کردن با شما پیدا می‌کند. پس اگر مجبور باشید به نامزدتان زنگ بزنید و بگویید که من هنوز زنده هستم، مسلماً یک جای کار اشتباه است.

 

_ داستان زندگی خود را خیلی زود برای نامزدتان تعریف نکنید.

 

_ به‌ جای غرق شدن در افکار عاشقانه راجع به نامزدهای احتمالی فکر خود را برای نامزدی واقعی باز نگه‌دارید.

 

_ به‌ سرعت از لحاظ عاطفی خودتان را درگیر نکنید.

 

_ در عین‌ حال که رسیدن به شما سخت است، کاری کنید که برای او مسلم شود که شما همدم خوبی هستید و همدمی و هم‌صحبتی با شما راحت و بدون آزار و اذیت است.

 

_ به خاطر داشته باشید : بهتر است آدم اصلاً ازدواج نکند و اصلاً قرار دیداری برای نامزدی و آشنا شدن باکسی نگذارد تا اینکه با فرد نامناسب ازدواج کند.

 

این‌ها قوانین نامزدی هستند ولی بعد از ازدواج قوانین فرق می‌کند. اگر دختر نباید زیاد پسر را تحویل بگیرد به خاطر این است که هنوز ازدواج‌نکرده‌اند وگرنه مسلماً اوضاع بعد از ازدواج باید تغییر کند.

دسته :
تمامی حقوق برای نویسنده محفوظ میباشد